İlknur Şennik

1978 İstanbul doğumlu olan İlknur Şennik, 2002 yılında Sakarya Üniversitesi Okul Öncesi Eğitim Öğretmenliği Bölümü’nden mezun oldu. Çeşitli eğitim kurumlarında öğretmenlik ve yöneticilik yaptı. Çocuk psikolojisi alanında seminerler veriyor. İlknur Şennik evli, Yusuf Çağrı ve Zeynep’in annesi… Hâlen özel bir anaokulunda yöneticilik yapıyor.

Tövbe deyince aklınıza gelen ilk kelime hangisi?
Şefkat.

Tövbe kaç renktir? Sizin tövbeniz hangi renk?
Bence tövbe tek renktir. Sonsuzluğu ve her defasında dönüp dolaşıp tövbe etmeyi hatırlattığı için rengi gökyüzü mavisidir.

Tövbeye eşlik eden en güçlü duygu nedir?
Arınmadır. Arınıp her şeye yeniden tertemiz başlama isteğidir.

İşlenmiş bir günahın ardından tövbe etmek ile edememek arasındaki fark sizce nedir?
Tövbe edebilmek nasip işidir, edememek ise nasipsizliktir. Buna çok inanıyorum.

Tövbe etmeyi ilk ne zaman öğrendiniz?
Tövbeyi ilk, dedemden öğrendim. Zaman zaman yüksek sesle, zaman zaman da mırıldanarak sürekli tövbe hâlindeydi. “Af ya Rabbi” sözünü dilinden hiç düşürmezdi.

Tövbe etmek ve edememek bahsi size neyi hatırlatıyor?
Habil ile Kabil’i hatırlatıyor. Pişman olmak ayrı bir şey fakat tövbe edebilmenin bambaşka bir boyutu var.

Ettiğiniz tövbenin huzurdan geri dönmemiş olduğunu nasıl anlarsınız?
Anlayamazsınız ki… Ama dilersiniz, umarsınız, içerlerde bir ses, “Evet, inan buna” der. O inançla tövbe edersiniz. Rabbimiz bize, ümitsizliğe düşmeyin, diyor. Müslüman, bu inançla her daim tövbe edecek, umacak, dileyecek.

Modern insanın tövbeleri ile kadim insanların tövbeleri arasında sizce fark var mıdır?
Modern insanın tövbesini şekilci buluyorum. Sosyal medyadan paylaşılan dualar, tövbeler, bana geçmiyor açıkçası. Gösteriş gibi geliyor. Kadim insanlar ise her daim kalplerinde, dillerinde, her anlarında tövbe hâliyle yaşıyorlar.

En etkilendiğiniz tövbe cümlesi hangisi?
Sen affedicisin, affetmeyi seversin Rabbim.

Her pişmanlığa tövbe eşlik edemiyor. Kabil’in pişmanlık ateşi içinde tutuşmasına rağmen tövbe edememesi gibi. Tövbe sizce de bir nasip mi?
Ben tövbenin nasip işi olduğuna çok inanıyorum. Nasibimizin peşinden koşabiliriz, bunun için de dualara sarılmalıyız. Dualarımızda da tövbe edebilmeyi kalpten istemeliyiz.