İbrahim Tenekeci

Babamdan Bana Kalan – İbrahim Tenekeci

Babam, daha üç aylıkken annesini kaybediyor. Uzak, ıssız ve yoksul bir dağ köyünde, zor şartlar altında büyüyor.

On altı yaşındayken, çalışmak için İstanbul’a geliyor.

“Yirmi dört saatin yirmi ikisini çalıştım.” sözünü babamdan ne çok duydum. Bu durumun nasıl bir hayat mücadelesine karşılık geldiğini ancak yeni anlayabiliyorum. Emeğin ve ekmeğin en sahici hikâyesi. Kendisini sevdiklerine adamak…

Babamın sıklıkla ve büyük bir mutlulukla söylediği sözlerden biri de şuydu: “Bizim tek sermayemiz helal lokmadır.” Helal lokmanın biricik sermaye olarak görülmesi… Bu hassasiyeti gözeten kaç insan kaldı?

İbrahim Tenekeci’nin baba yadigârları bu yazıda…